CAM01342a

O tym, że Polska śpi. Trochę o pracozmaganiach i że las hojny.

  Kiedy siedziałam na ławce w parku czekając na busa przyszedł stary dziadek. Ledwo sunął na tym chodziku, ciało oporne nie chciało ustąpić  i chwiejąc postawił biało czerwone róże pod pomnikiem powstańców. Nieporadnie zbierał liście i sprzątał płytę. Potem próbował zapalić znicz ale upadł mu na ziemię. Usiłował ugiąć się…

storm

Tuż po burzy

Potem człowiek pozostaje ze swoimi odczuciami sam. Sam ze wstydem, że tak dał się podejść. Bo przecież to wstyd dać się oszukać.  Sam z lękami, obawami i niewiedzą. Niewiedzą, która może kosztować kolejne problemy. Niewiedzą, która jest warta kupę forsy. Po burzy człowiek zostaje sam. Słowa nie są mile widziane….