Czas na szukanie właściwych argumentów

na znalezienie w sobie odwagi

Wpisy z okresu: 7.2016

Czyż do jasnej cholery nie ma w tym naszym kraju pracy dla młodej ambitnej i pełnej pomysłów dziewczyny? Czy każdy pracodawca na jakiego trafiam to musi być oszust i skurwysyn? Czy to że tak krótko żyję znaczy, że łyknę każdą serwowaną mi bzdurę jak młody pelikan?
Tak jak ostatnio. Istna kpina. Wysyłam CV na stanowisko sprzedawcy a Pan mi proponuje skupowanie telefonów po cenie niższej niż w ogłoszeniu. Robota niewdzięczna, taka której nikt nie chce. Bo czy byś się człowieku delikatnie mówiąc nie wkurzył, gdyby ktoś zadzwonił do Ciebie i dawał 700 zł za telefon wystawiony za 1000 zł? To czego mi każesz to robić?
Albo czemu jadę na rozmowę o pracę, przeżywam przez dwa dni a pracodawca, również przemiły Pan wyrzuca mnie bo już mu się inny kandydat spodobał? Dosłownie. Wyrzucił mnie. Tego Pana nie pozdrawiamy :twisted:
Albo ta Pani, która powiedziała mi, że nie mogę znaleźć pracy bo nie mam szczęścia. Ugodziło mnie to i utkwiło w pamięci.  Brzmi w uszach jak zły omen. Przypomina się gdy wysyłam kolejne CV. Niby wiem, że to głupie a co jeśli ona naprawdę miała rację? Boję się, że już się nic nie uda. Wiem, wiem to czarnowidztwo ale co jeśli tak właśnie będzie? I tak każdy dzień będzie spełzał na niczym, bez celu, bez wartości a ja będę coraz starsza i coraz bardziej zgryźliwa i przykra dla innych.
Wiem, że pierwsze co się rzuca w oczy to mój brak doświadczenia, ale mam ambicje, pomysły i chęć do pracy. I jak ja mam to doświadczenie zdobyć kiedy moja kandydatura jest już na starcie odrzucana bo NIE MAM doświadczenia?! Absurd no nie?

I wiem jedno. Nie pozwolę się oszukiwać ani traktować jak śmiecia.

Smutno mi.

——————————————————

A na pocieszenie spacer do lasu. I w lesie znalezione, na zdjęciu utrwalone.

CAM01253CAM01268aDla zainteresowanych to na zdjęciu niżej to macierzanka ;) CAM01270

CAM01272

 

No i jeszcze pochwalę się. Próbuje swoich sił w technice decoupage. Jak na razie z marnym skutkiem ale mówią, że ćwiczenie czyni mistrza :mrgreen:

CAM01281

Przypuśćmy, że to był tylko gorszy dzień. Jeden z wielu.

I skąd tu brać wiarę w ludzi?

Zapraszam na pierogi :)

CAM01286pier

 

Potrzebujemy:

Na farsz:

* 200 g zielonej soczewicy

* 2 spore cebule

* łyżkę masła

* 500 g pieczarek

* sól i pieprz do smaku

* 2 ząbki czosnku

* majeranek

* 1,5 szklanki wrzątku

Na ciasto:

* jajko

* 2 łyżki oleju

* 300 g mąki

* pół szklanki dobrze ciepłej wody

 

Soczewicę płuczemy w zimnej wodzie, następnie zaparzamy w 1,5 szklanki wrzątku i odstawiamy aż napęcznieje. Dodajemy pieprz, sól, majeranek i gotujemy, aż soczewica będzie miękka, prawie rozgotowana, to było jakieś 40 minut u mnie.
Międzyczasie pieczarki  kroimy w plasterki, cebulkę w piórka, czosnek w kosteczkę lub przepuszczamy przez praskę jak ktoś się bardzo uprze ;-) . Podsmażamy pieczarki z cebulą i czosnkiem. Odparowujemy wodę. Dodajemy soczewicę i chwilę dusimy.
Po wystygnięciu mielimy w blenderze. Ja używam w tym celu maszynki do mięsa, też jest okey.
Farsz doprawiamy według uznania solą, pieprzem i majerankiem. Majeranek to taki trochę jakby as w rękawie dla soczewicy, coś jak cebulka do pieczarek :-P Ja lubię mocno doprawiony farsz o wyrazistym smaku.

To teraz czas na ciasto. Będzie trochę nietypowo bo z jajkiem. 

Ciasto zagniatamy  z podanych składników tak długo aż będzie  gładkie i elastyczne. Rozwałkowujemy, podsypując mąką. A dalej to już z górki. Jak z każdymi innymi pierogami :-D Wycinamy kółka i środku każdego układamy łyżeczkę farszu z soczewicy i sklejamy brzegi ręcznie lub maszynką do pierogów. Ja nakładam dużo farszu żeby były duże i wypchane :lol:
Pierogi gotujemy we wrzątku (lekko osolonym) około 3 minut od momentu wypłynięcia.

To świetny pomysł na obiadek. Takie pierogi podaje się z sosem grzybowym lub po staropolsku, po prostu ze skwarkami :-)  U mnie występują w takiej skromnej wersji ale i tak są pyszne ;)

Cała tajemnica tych pierogów to dobrze przyprawiony farsz. Dokładnych proporcji nie napiszę bo każdy ma inny smak i najlepiej dojść do swojego ideału dodając szczyptę tego, szczyptę tamtego…

Życzę smacznego i zachęcam do spróbowania !

 

 

———————————————

Prawie 14 km przejechane. Rekord pobity. Ale niedosyt i chęć na 15 jest.

Dziś u mnie na obiad była pieczarkowa. Przymierzałam się początkowo do kremu ale potem wpadłam na inny pomysł. Wiadomo, kobieta zmienną jest :-P

CAM01251

 

Potrzebujemy:

* ćwierć kilo pieczarek, obranych i pokrojonych w plasterki

* 2 cebule

* łyżkę masła

* marchewka

* pietruszka

* seler

* por

* kilka listków laurowych

* ziele angielskie

* 5 szklanek wody

* sól i pieprz do smaku

* koperek – ilość wedle gustu

* 100 ml jogurtu naturalnego

* garść makaronu razowego – Tak na oko ;-) Ja z ciekawości zważyłam to wyszło około 50 g. Po ugotowaniu robi się go znacznie więcej więc 50 g to nie jest mało.

 

Warzywa myjemy.  Marchewkę kroimy na plasterki. 1 cebulę też kroimy ale na takie grubsze plasterki i podsmażamy na patelni dosłownie z kroplą masła, ciut tylko ma być lub na patelni grilowej. Smażymy tylko przez chwilę żeby cebula zdążyła się zarumienić. Wszystkie składniki wrzucamy do garnka i zalewamy 1,2 litra wody i gotujemy na wolnym ogniu, do uzyskania „warzywnego rosołu”. Tajemnica warzywnego bulionu jest taka, że im dłużej jest gotowany tym jest lepszy. Ogólnie należy gotować do zmięknięcia warzyw. Ja gotuje co najmniej przez godzinę na małym ogniu.

CAM01239

Na patelni, na rozgrzanym maśle rumienimy pokrojoną w piórka cebule, dorzucamy pieczarki, oprószamy solą i dusimy na wolnym ogniu do zmięknięcia.

CAM01242

 

Gdy zmiękną dodajemy do naszego bulionu, który już powinien ładnie pachnieć. :-) Pozwalamy im się chwilę razem pogotować, żeby smaki się ze sobą przeszły. Wyłączamy gaz. Dodajemy jogurt naturalny i dokładnie mieszamy. Przyprawiamy solą i pieprzem według uznania. Ja już parę dobrych latek nie jadam soli. Za to lubię dobrze dopieprzyć :twisted:

Makaron gotujemy według instrukcji na opakowaniu.

CAM01247

Zupę podajemy na gorąco z dużą ilością pieczarek i makaronu. Dla smaku i żeby nacieszyć oko można posypać koperkiem. :)

Makaron można zastąpić grzankami i też będzie pysznie. Mnie naszła ochota akurat na takie jedzonko :)

I tylko żałuje. że nie mogę Wam przekazać tego apetycznego zapachu, który unosi się po całej kuchni :-(

 

Ale nic straconego. Szable, to jest łyżki w dłoń i do dzieła!

 

 

 

 

 

Dziś będzie o przepięknej książce.” Rok cudów” nie ma nic wspólnego z żadną religią, nie poucza jak żyć i nie opowiada o zdarzeniach nadprzyrodzonych. To nie ta półka.  ;-) To książka o upadaniu, szukaniu nowego sensu w życiu, o podnoszeniu się. O tym, że złe wychodzi czasem na dobre i o tym, że dobre złego początki. Jeśli wciąż nie wierzysz, że wyjdziesz z beznadziejnej sytuacji, że to co się stało, stało się po ”coś” to ta książka jest dla Ciebie. Wyraża więcej niż tysiąc słów pocieszenia i więcej znaczy. Nie poucza, nie gromi, daje prawo do żalu i uzmysławia coś bardzo ważnego. Ja wspominam tą książkę bardzo ciepło i proszę Cię jeśli jesteś w życiowym dołku, nie możesz dostrzec nic dobrego przeczytaj ją. Nie myśl, że cierpisz sama, że spotkała Cię najgorsza rzecz na świecie, nie zamykaj się w sobie tylko wyjdź na dwór i się rozejrzyj.

”Rok cudów” to wzruszająca do łez, pełna zaskakujących zwrotów akcji,  intrygująca i pouczająca opowieść oparta na faktach historycznych. Opowiada o świecie widzianym z perspektywy zwykłej kobiety, takiej jak ja i Ty. O tym jak los bezlitośnie rzucił ją na ziemie i sprawił,że sięgnęła dna rozpaczy. Raz, drugi i trzeci i ..kolejny. I wstała umocniona, silna i gotowa całą sobą walczyć o to co zostało.

Bo co gorszego może Cię spotkać kiedy umiera Twój mały synek? Taka słodka papla, pocieszna. To cios w samo serce, prawda? Ale poczekaj. Umiera kolejny syn, ten najstarszy najbardziej podobny do Twojego męża, który zostawił Cię ginąc pod gruzami kopalni. A potem na Twoich rękach umiera niemowlę, najmłodsze dziecko. Przechodzi Cię już dreszcz? Czujesz ciarki na swojej skórze? To czytaj dalej bo to jeszcze nie koniec. Poznaj historię o ludzkim okrucieństwie, o przewrotnym losie. Tak, o przewrotnym losie najbardziej. Bo chyba o to w tym chodzi.

Małżeństwo z zewnątrz udane, ona ładna, wesoła i urocza jak drobny ptaszek, on szanowany pastor. On zamienił jej życie w piekło. I nie myśl wcale, że ją bił. On zabił ją swoim chłodem, swoją bezwzględnością. Zabił w niej szczery śmiech i radość. Sprawił, że została z pięknej i delikatnej kobiety sucha skorupka. Tak młoda, namiętna i pragnąca ciepła, uwagi kobieta nie zaznała jej do samego końca zabierając tajemnicę o prawdziwej twarzy męża. Chwilami mrożące krew w żyłach sceny. Autorka pokazuje okrucieństwo i prawdziwe pobudki ludzi. Bo o to ktoś próbuje utopić noworodka, owoc zdrady małżeńskiej. Ktoś inny go zabiera i jest zmuszony zostawić wszystko co ma i uciekać z nim aż za ocean. Kto to był i dlaczego to zrobił? Przeczytaj sama. Dowiedz się dlaczego główna bohaterka czuła do siebie obrzydzenie, jaki popełniła błąd pod wpływem chwili i jaka to była miłość, że przyniosła jej ulgę, wdzięczność i przebaczenie dla samej siebie.

Przeczytaj książkę jeśli Ci jest źle. Jeśli czujesz, że łzy same się cisną, w gardle rośnie wielka gula i nie wiesz co ze sobą uczynić, w co włożyć ręce, czym zająć zmęczony zadręczaniem się umysł. Przeczytaj. To historia zwykłej kobiety, z którą los się nie pieścił zbytnio. Miała ojca alkoholika, wredną macochę i wszelkie przygody jakie się za tym ciągną. żyjąc sama z trudem wiązała koniec z końcem. Pochowała męża, dzieci i nie raz miała wszystkiego dosyć. Ale wstała i … Dość! Wystarczy. Bo opowiem wszystko a nie o to w tym chodzi.

 

rokcudow

 

„Rok cudów to niezwykle żywa i dziwnie budująca powieść o nadziei
w czasach bezdennej rozpaczy”
O, The Oprah Magazine

A co powiecie na szybkie co nie co? :-)  Sycący i niskokaloryczny krem z cukinii z grzanką z chleba słonecznikowego dziś w roli głównej.

CAM01205

Potrzebujemy:

* cukinię

* cebulę

* łyżkę masła

* 2 szklanki wody – ok. pół litra

* sól i pieprz do smaku

* koperek – ilość wedle gustu

* kromka chleba słonecznikowego

 

Cukinię i cebulę myjemy i kroimy w nieregularną kostkę. Podsmażamy na maśle w dużym rondlu ok 5 minut. Dolewamy ciepłą wodę i dusimy aż warzywa zmiękną.
Po wystygnięciu miksujemy naszą zupę do uzyskania gładkiej masy, inaczej będą się trafiały nieprzyjemne grudki.
Przed podaniem posypujemy koperkiem i doprawiamy solą i pieprzem.
Grzankę podsmażamy z obydwu stron  na dosłownie kropelce masła lub na patelni grilowej. Grzanka z pieczywa słonecznikowego jest po prostu przepyszna. Rozkochałam się w jej smaku od pierwszego spróbowania :lol:

 

———————————————

10 km przejechane. Rekord pobity. Właściwie dumna. Rower odpoczywa. Ja też.

10km

I tylko zastanawia mnie jakim prawem jakaś umalowana pinda może dawać mi nadzieje i odbierać? Jak można sugerować na rozmowie o pracę, że mój brak doświadczenia nie  jest problemem i bierze mnie pod uwagę a potem tak bezdusznie odrzucać i stwierdzić, że ona zdecydowała, że jednak nie jestem dobrą osobą na to stanowisko?! No jak, się pytam ?! I mój świat nagle nabiera kolorów i serce szybciej bije a potem to tak jakby ktoś balonik przebił taki porządnie napompowany albo dał mi w twarz. Przygnębiona jestem.

Przecież już zapraszając mnie na rozmowę wiedziała, że nie mam doświadczenia. To po co to wszystko? Ten wyjazd, dwukrotne zmienianie ciuchów przed wyjściem i ból brzucha ze stresu od samego rana… Po co kogoś zapraszać i zawracać mu gitarę jak się z góry wie, że ta osoba nie ma doświadczenia i mi nie odpowiada??

Aj ja nic nie rozumiem.

Pewien wielki Polak powiedział: „Naród, który nie szanuje swej przeszłości, nie zasługuje na szacunek teraźniejszości i nie ma prawa do przyszłości”.

oby


http://www.proto.pl/aktualnosci/pokemony-w-auschwitz-muzeum-chce-wykluczyc-teren-obozu-z-gry

 

I  jak to czytam to myślę, że coś w tym jest. Pokemon emitujący trujące gazy w Auschwitz? To trochę niesmaczne jest :/ Moim zdaniem pewnym miejscom należy się szacunek z racji roli jaką odegrały w historii. Tak jak nie wypada świrować w domu gdzie ktoś właśnie umarł tak samo albo jeszcze bardziej nie należy bawić się w miejscu gdzie przelano tyle ludzkiej krwi. świat schodzi na psy. Brak pamięci o przeszłości to pierwszy krok do upadku narodu. My chyba nie chcemy pamiętać. To poniżające, że była rzeź i ginęli ludzie, którzy byli czyimiś ojcami, matkami, dziećmi dlatego trzeba historię zamieść pod dywan, zrobić park rozrywki.  Bo jak nie tu to gdzie?

Czyimiś to poprawna forma?

To dla nich powinno być poniżające, nie dla nas. Trzeba udać, że wszystko jest w porządku, że nas to nie razi. Bo musimy być na siłę nowocześni, lepsi, bardziej tolerancyjni. I aż sobie Wiedźmina zacytuje: ‚Jest nas coraz więcej, dłużej żyjemy, potrafimy wznosić wysokie mury i zabijać się tysiącami. Postęp jest jak stado świń. Z faktu istnienia tego stada wypływają rozliczne korzyści. Jest golonka, kiełbasa, jest słonica i nóżki w galarecie. Słowem korzyści! Nie ma się tedy co dziwić, że wszędzie nasrane.’

 

Właśnie. Nie ma się tedy co dziwić, że wszędzie nasrane.

Punkt widzenia.

Brak komentarzy

Włamać się komuś na Facebooka i jeszcze drzeć mordę  o swoich żalach z tym związanych. Ja tam się nie znam ale mi się wydaje, że jakbym przeczytała coś co nie jest przeznaczone dla mnie to bym cicho siedziała i trawiła to w sobie bo bym się wstydziła przyznać, że grzebałam komuś w prywatnych wiadomościach. Ale ja tam nie wiem, może źle myślę.

Jeśli to czytasz to składam wielki ukłon w Twoim kierunku za szacunek do prywatnej korespondencji innych ludzi, dystans do swojej osoby, poczucie humoru i umiejętność wyjścia z twarzą z sytuacji.