Opowiadania blog, historie prawdziwe blog opowiadania w odcinkach

Tuż po burzy

storm

Potem człowiek pozostaje ze swoimi odczuciami sam. Sam ze wstydem, że tak dał się podejść. Bo przecież to wstyd dać się oszukać.  Sam z lękami, obawami i niewiedzą. Niewiedzą, która może kosztować kolejne problemy. Niewiedzą, która jest warta kupę forsy. Po burzy człowiek zostaje sam. Słowa nie są mile widziane. Cisza robi się ciężka i nie do zniesienia.

Bo kto mógł wiedzieć, że idzie się do banku i zgłasza, że dowód wpadł w niepowołane ręce?  Że pozwala to uniknąć kolejnych komplikacji?
Że jak najszybciej trzeba wyrobić nowy dowód. A nie po 3 miesiącach.

No nic. Człowiek młody i głupi.

I ma do państwowych szacownych organów pretensję, że nie powiedzieli, że trzeba. Bo mogli. A nawet powinni. Bo przecież nie gubi się codziennie dowodu by wiedzieć jak wtedy postąpić.

A dla niezorientowanych: tnij.org/035yd82

 Text jest autorstwa i nalezy wyłącznie do dziennik-kobiety-ktora-wszystko-moze.uchwycone-chwile.pl

„…Głośniej idziesz, szybciej wpadniesz, dużo mówisz, ktoś cię zgadnie…”

2 przemyślenia na temat “Tuż po burzy”

    1. heroine pisze:

      Dziękuje :) W wolnej chwili wpadnę.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>